سرخط خبرها
سرآغاز / سیاسی / بیانیه ها / بیانیه انجمن پادشاهی در باره اعدام دلآوران شیراز

بیانیه انجمن پادشاهی در باره اعدام دلآوران شیراز

آدینه ۲۱ فروردین ۶۳۷۳ شاهنشاهی

هم میهنان!

امروز خبرگزاری های نزدیک به رژیم خبر اعدام سه تن از فرزندان ایرانزمین را در شیراز به نامهای محسن اسلاميان، علي‌اصغر پشتر و روزبه يحيي‌زاده که به صورت گروگان در دست رژیم جمهوری اسلامی اسیر بودند را منتشر کردند.
دو روز پیش از آن نیز از کانال سه تلویزیون برنامه ای در حمله به جنبش تندر و انجمن پادشاهی پخش شد.
با وجود اینکه از سوی انجمن پادشاهی چه به صورت بیانیه و چه به صورت پیامهای رادیویی و تلویزیونی پی در پی عدم دخالت دستگیر شدگان در انفجار حسینیه شیراز اعلام شده بود رژیم از هرگونه بیانات این اسیران در ملا عام جلوگیری کرد. وکیل مدافعان تسخیری و اختیاری این جوانان اعلام می کنند که با مراجعات مکرر نتوانسته اند با موکلان خویش تماس بگیرد.
عبدالفتاح سلطانی می گوید: «صرف نظر از صحت و سقم اتهامات وارده آنچه که در این پرونده حائز اهمیت است عدم رعایت ضوابط دادرسی عادلانه در رسیدگی به این پرونده است.»
انفجار حسینیه بسیجی ها در شیراز که در فروردین سال گذشته همزمان با اعتصاب کارگران کارخانه لاستیک سازی البرز انجام شد بیش از یک سال است که گریبان گیر این رژیم درمانده شده است. این رژیم خوب می داند که این جریان از سوی نیرویی هدایت می شود که بنا دارد اساس و بنیان ۱۴۰۰ ساله این رژیم، یعنی اسلام را از بین ببرد.
در ماههای نخست رژیم اسلامی به این راضی شد که وجود عمدی بودن انفجار را انکار کند. در صورتی که از هم آن لحظه نخست میدانستند که این انفجار از سوی چه گروهی انجام شده بود. در هم آن زمان که رژیم اسلامی ادای «کی بود کی بود. هیچی نبود» را در می آوردند رادیو تندر پر توان، هم از انفجار حسینیه گزارش میداد و هم گزارش اعتصاب کارگران لاستیک سازی البرز را پخش میکرد.
پس از اینکه این سیاست در سایه تبلیغات پر توان تندر شکست خورد و زن و مرد، جوان و پیر در همه جا از پیام و اقدام دلیرانه تکآوران تندر آگاه شدند و خرسندی خود را بی پروا نشان دادند دیگر رژیم چاره ای ندید که سیاست انکار را کنار بگذارد و حمله مستقیم خود را به همراه متحدان طبیعی اش به انجمن آغاز کند. مردم بدون اینکه حتا «تندر» را بشناسند در کوچه و بازار می گفتند «دست هر کس که این نجاستها را به هوا فرستاد درد نکند». حتا آوردن اسم دو کودک به عنوان «علی اصغر و علی اکبر» های «کربلای» شیراز نتوانست در بین مردم انزجاری نسبت به «تندر» بوجود بیاورد.
درماندگی رژیم نه تنها در میان مردم نمایان شده بود بلکه زجه های دیپلماتیک این بچه سید ها در کریدورهای مجامع بین المللی نیز جز آبروریزی چیز دیگری برای این مفلوکان به بار نیاورد. در زمانی که احمدی نژاد نقش قهرمان ضد صیهونیست را میبایست بازی کند و هر روز از ضرورت به دریا ریختن یهودیان در مقابل دوربین های رسانه های غربی سخن میراند، دیگر عیان شده بود که این پهلوان پنبه و دولت اش قادر نیستند از پاسدارها و بسیجی های «جنگجو» و «نترس» خود پشتیبانی کنند.
اما رویکرد رژیم به حمله مستقیم به انجمن، نیز تا کنون سودی برای او نیاورده است. زیرا همراه با سیاست رودررویی، برای نخستین بار رژیم باید به وجود نیرویی که اساس فکری اش را مورد حمله قرار داده است اعتراف کند. رشد فزاینده نیروهای ضد اسلام و رویکرد جوانان به هویت ایرانی خود در مقابل اسلام و حتا چرخش بخش بزرگی از مخالفین رژیم که تا کنون با «انجمن» هم سو نبودند، به سوی افکار و آموزه های «انجمن»، بهایی است که رژیم با این سیاست خود پرداخته است و قدمی بلند به سوی مسلخگاه خود برداشته است.
درماندگی رژیم از چشم دلآوران میهن پنهان نمانده است. جوانان این مرز و بوم از حرکت «تندر» پیروی میکنند و کارآیی آن را دریافته اند. از یک سال پیش تا کنون تعداد حمله های مسلحانه به نیروهای پاسدار و بسیجی افزایش یافته است. ترور امام جمعه ها دارد به کاری همه روزه تبدیل میشود. تعداد آتشسوزی های سازمان یافته به صدها مورد در هفته رسیده است. تعداد انجمنها و سایر تشکلات مردمی رو به افزایش است. تعداد اعتراض ها و اقدامات سازمان یافته رو به رشد است. با وجود اینکه در نیمه دوم سال رادیو تندر از روی «هات بیرد» پایین آورده شد است، اشتیاق جوانان برای پیوستن به «تندر» کاهش نیافته است.

این سرنوشت رژیم اسلامی است: اگر «تندر» را انکار کند، بازی را می بازد. و اگر با او در بیفتند بازی را می بازد.

اما رژیم پیش از اینکه در فروردین سال گذشته، نیروهای پاسدار و بسیجی اش در این حسینیه آماج حمله تکآوران «تندر» قرار بگیرد، سالها پیش از آن از سوی رهبر فکری «تندر» یعنی فرود فولاد با بازگشایی تازینامه (قرآن) در تنگنا قرار گرفت. آن زمان هم رژیم نه راه پیش داشت و نه راه پس و در این چند سال سنگر به سنگر و خاکریز به خاکریز عقب نشسته است.
امروز رژیم این سه دلآور را به دور از یک دادگاه علنی محاکمه می کند و به هیچ یک از اسیران اجازه صحبت نمی دهد، زیرا از سخن گفتن آنها حتا پس از شکنجه وحشت دارد.
امروز رژیم این سه دلآور را به دور از انظار عمومی، بر خلاف وعده ای که به هوادارانش داده بود اعدام می کند. زیرا از این وحشت دارد که فریادهای زنده باد «تندر» مردم شیراز در مقابل حسینیه به گوش اربابان آمریکایی و اروپایی اش برسد.
محسن اسلاميان، علی‌اصغر پشتر و روزبه يحيی‌زاده نه اولین دلآورانی هستند که در راه میهن کشته می شوند و نه آخرین آن خواهند بود. ما تکآوران انجمن پادشاهی به روان پاک این دلآوران سوگند یاد می کنیم که انتقام آنها را از پس ماندهای تازی در میهن خود بگیریم.

جنگ ما تا زدودن کامل اهریمن ۱۴۰۰ ساله اسلام از آریابوم و استقرار «آیین ریشه‌ای» ادامه دارد و در این راه هر بهایی را که لازم باشد خواهیم پرداخت.

پاینده ایران، آزاد سرزمین کوروش بزرگ، کوبنده تندر
فرمانده کورش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *